10 παράξενα γνωρίσματα των προικισμένων παιδιών

Μπορεί συχνά τα πείσματα, οι παραξενιές και οι σκανδαλιές τους να σας φέρνουν εκτός εαυτού, κι όμως αυτά μπορεί να είναι δείγματα μιας ιδιαίτερης προσωπικότητας και ενός λαμπρού μέλλοντος.


1. Εκδηλώνουν ψυχαναγκασμούς και μανίες
Αρνούνται να φάνε το ρύζι τους, αν υπάρχει έστω κι ένας αρακάς μέσα, ή την μπανάνα τους, αν έχει έστω και ένα μαύρο σημαδάκι, και βάζουν σε σειρά όλα τους τα στρατιωτάκια, ενώ απαιτούν να μην κουνήσετε ποτέ κανένα. Οι ψυχαναγκασμοί είναι συχνοί στα παιδιά και συνήθως ξεκινούν στα τέσσερά τους χρόνια. Οι συμπεριφορές αυτές έχουν έναν τελετουργικό και επαναληπτικό χαρακτήρα, όπως το να τοποθετούν τα παιχνίδια τους σε τάξη, να αποφεύγουν τις σχισμές στα πλακάκια του πεζοδρομίου ή να μην αποχωρίζονται με κανέναν τρόπο αγαπημένα τους αντικείμενα. Τέτοιες συμπεριφορές συνήθως εμφανίζονται σε παιδιά που βάζουν υψηλά στάνταρ, και τις περισσότερες φορές περνούν γρήγορα. Αν δείτε, λοιπόν, το παιδί σας από ξένοιαστο νήπιο να μεταμορφώνεται σε μανιακό συλλέκτη, μην ανησυχήσετε. Ίσα-ίσα που στο μέλλον αυτή του η τελειομανία μπορεί να το κάνει έναν ακριβολόγο αρχιτέκτονα ή μια λεπτολόγο σχεδιάστρια.

2. Λένε «σκληρές αλήθειες»
«Κοίτα μια χοντρή κοιλιά που έχει αυτή η κυρία», «Η γιαγιά έχει σάλια». Η αλήθεια είναι πως τα παιδιά είναι από φύση τους αυθόρμητα, μιας που δεν κατανοούν τα όρια που διαχωρίζουν την ευγένεια από την αγένεια. Αυτό, όμως, που πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως τα παιδιά μπορεί να έχουν έμφυτη την περιέργεια, αλλά δεν γεννιούνται με προκαταλήψεις. Αν και διακρίνουν τις διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους, δεν σχηματίζουν στερεότυπα σε αυτά που βλέπουν. Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι τα παιδιά είναι περίεργα για τις διαφορές, αλλά διδάσκονται την προκατάληψη από τους άλλους, και κυρίως από τους γονείς. Καλό θα ήταν, λοιπόν, να διδάξουμε στα παιδιά μας πρώτα να ρωτάνε και μετά να κρίνουν αυτό που βλέπουν και τους φαίνεται διαφορετικό. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τους καλλιεργήσουμε την άποψη πως όλοι οι άνθρωποι, αν και διαφορετικοί, είναι ίσοι και πως ακόμη κι αν δούμε κάτι διαφορετικό επάνω τους, αυτό δεν είναι ούτε μεμπτό ούτε καταδικαστέο. Κάποιος έγχρωμος, υπέρβαρος ή υπερήλικος δεν είναι ένα «όν» από άλλον πλανήτη, αλλά ένας άνθρωπος όπως εμείς. Αν σε ένα παιδί καλλιεργήσουμε την ειλικρίνεια σε συνδυασμό με την ισοτιμία και την ευγένεια, τότε σίγουρα θα έχουμε έναν ενήλικο ειλικρινή, με υψηλή αυτοεκτίμηση, ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Ένας τέτοιος ενήλικος στο μέλλον θα μπορεί να συνεργάζεται αρμονικά με τους άλλους, να διαθέτει διπλωματία και κοινωνική ευελιξία. Μήπως έχει μέλλον στη Διπλωματία ή στην Επικοινωνία;


περισσότερα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πόσα αυγά μπορούμε να τρώμε με ασφάλεια την εβδομάδα

H διατροφή μετά τον απογαλακτισμό επηρεάζει την πιθανότητα εμφάνισης Κοιλιοκάκης.

Έξι συμβουλές για να μην αρρωσταίνουν συχνά τα παιδιά το χειμώνα